Omlag 90 km nord for Moskva ligg Troitse-Sergijeva Lavra (lausleg omsett til Treenighetsklosteret til den hellige Sergius) i byen Sergijev Posad.
Klosteret vart danna då Sergij Radonezjskij og broren forlot fødebyen og bygde ei trekyrkje på Makovetsåsen og dedikerte ho til den Livgjevande Treenighet. På over 600 år har klosteret vakse til å bli det viktegaste ortodokse klosteret i Russland. Det var fram til 1988 sete for Patriarken då han flytta til Danilovskiyklosteret i Moskva.
Heile historia til Troitse-Sergijeva Lavra kan lesast her. I 1993 kom lavraen på Unesco si Verdsarvliste.
—-
Å reisa til Sergiev Posad var ganske interessant. Eg snakka ikkje akkurat godt russisk. Faktisk snakke eg ikkje russisk i det heile teke. Å finna russarar som snakke engelsk er nesten like vanskeleg som å få meg til å sei ein fornuftig setning på russisk. Vanskeleg, men ikkje heilt umogleg.
Moskva har mange togstasjonar og for å gjera det heile meir forvirrande for oss reisande, har dei plassert tre av dei ved sida av kvarandre. Leningrad, Yaroslavsky og Kazan togstasjonar ligg vegg i vegg ved metroen Komsomolskaya. I tillegg er det tett i tett med kioskar og salsboder og uoversiktelig her. Heldigvis hadde Natali ein lapp til meg med teksten “Sergiev Posad tur-retur” skrive på kyrillisk. Toget skulle i teorien gå frå Yaroslavsky, togstasjonen som låg lengst til høgre. Men eg fann aldri ut kor Leningrad slutta og Yaroslavsky byrja, så til slutt gjekk eg bare opp til ei billettluke, spurte om dama som sat der snakka engelsk og gav ho lappen frå Natali.
Sergiev Posad tur-retur. Eg prøve å få kjøpt meg billett til toget
Så utan at eg kan eit ord russisk eller ho eit ord engelsk så fekk ho forklart meg at billetten kosta 224 rublar, eg måtte gå inn i bygningen bak meg og kjøpa billett i luke 17, 18 eller 19 og så gå ut og ta toget ein av perongane bak ho. Isi-pisi altså. Eg fekk kjøpt billett i rette luka men betalte 181 rublar før eg vart sent ut for å finna rette toget.
Lappen min etter billettkjøpet
Det var ikkje så lett som eg skulle trudd. For det fyrste visste eg ikkje kva endestoppet til toget heitte, så eg visste ikkje kva eg skulle sjå etter. Så etter å ha vandra litt rundt må eg bare spørra om hjelp så eg når toget mitt. Finn ein sikkerhetsvakt, syne billetten min og spør om hjelp. Ut og til venstre og så inn til venstre på perrongen. Jada, det var jo mange perrongar der så eg spørre ei jente om toget mitt men fekk ikkje så mykje hjelp då ho viste meg i den generelle retninga av “der borte”. Gjekk tilbake inn og fann ei anna sikkerhetsvakt og synte han billetten min. Han tok meg heilt til toget og eg kom meg vel ombord og kunne reisa til Sergiev Posad
Billetten min som til slutt fekk meg ombord på rette toget og vel fram.
Klosteret var overveldande. Det var mange turistar men minst like mange pilegrimar som vitja. Og til trass for alle som var der, så var det roleg. Vel, så lenge ein ser vekk frå alle gruppene med italienske turistar som preika høgt og masse og ringde med mobiltelefon inne i katedralen.
Sør for lavraen ligg Den Evige Flamme til minne om dei omkomne under Andre Verdskrig
"The Canopy over the Cross and holy water basin"
"Kapellet-over-Kjelda" vart bygd over ei kjelde som vart oppdaga i 1644
"Cathedral of the Dormition". Katedralen er bygd som ein kopi av Moskva Kreml Dormition
"Cathedral of the Dormition"
Ein sommarfugl frå klosterhagen.
St. Niconkyrkja. Erkebiskopen i Novgorod, St. Serapion, døydde i lavraen i 1516 og er gravlagd her. St. Serapion sitt telt er reist over gravstaden
Klokketårnet er 87,3 meter høgt. Tsarklokka (72 tonn) er den største fungerande klokka i den russiskortodokse verda. I nederste etasje er ein kunstbutikk
Sergiev Posad er ikkje utelukkande religiøs. Lenin var å finna her óg
Å koma seg heim att til Moskva var ikkje like vanskeleg. Eg hadde reist med ekspresstoget til Sergiev Posad og måtte løysa ny enkeltbillett for returen. Ikkje så lett, men eg fekk det til til slutt. Toget tilbake var lokaltog, stoppa på kvar minste stasjon og tok meir enn dobbelt så lang tid som ekspresstoget.
Eg gjorde meg elles nokre interessante togobservasjonar. Skohelane vart høgare og skjørtelengda kortare etterkvart som me nærma oss Moskva. Det kom på seljarar som tilbydde dukar, nakkeputer og augemasker, ikon og andre nødvendigheter på tur inn til Moskva. Romfolket i Moskva er flinkare til å spele trekkspel og synga enn dei frå Romania som underheld i Bergen. Ja, det var tre ulike sangopptredenar på togturen korav eit par faktisk var dyktige.
Vel tilbake i Moskva reiste eg heile vegen gjennom byen til det store kjøpesenteret like ved Kievskaya metrostasjon. Dette er kjøpesenteret for dei med MASSE pengar, meir enn eg nokon gong kjem til å få. Det var tre butikkar der som min økonomi tillot meg å handla i: Zara, BodyShop og Lush. Er reiste altså gjennom heile Moskva for å handla på Lush – badekaret eg hadde måtte jo utnyttast. Og då eg endeleg kom fram, så var butikken stengd!! Makan. Eg blei ein smule sur då ja.
Sliten Marianne etter ein lang dag med sightseeing og ein stengt Lushbutikk.
